Citanka+za+BJ+i+knjizevnost+V+OS+

99 pages
14 views
of 99
All materials on our website are shared by users. If you have any questions about copyright issues, please report us to resolve them. We are always happy to assist you.
Share
Description
Citanka+za+BJ+i+knjizevnost+V+OS+
Tags
Transcript
       N   A   S   T   A   V   N   I   L   I   S   T   O   V   I   U   P   R   I   P   R   E   M   N   O   J   N   A   S   T   A   V   I   N   A   B   O   S   A   N   S   K   O   M    J   E   Z   I   K   U    Hodo Katal ČITANKA    RADNA VERZIJA UDŽBENIKA ZA  BOSANSKI JEZIK I KNJIŽEVNOST ZA  PETI RAZRED OSNOVNE ŠKOLE  NOVI PAZAR, FEBRUAR, 2013.     3   S L O V O O N E B U I Z E M LJ I  4  5 MAJKA Stoji iza mene daleko, petnaest i više godina daleko, prigušeno bosansko djetinjstvo. Da li se sje  am?... Bila je to jedna kutija-soba, i po njoj išlo nezapam  eno mršavo lice, noge u  papu  ama, izblijedele dimije i blag predan pogled. Majka! Od zida do zida, od vrata do pe  i, od ru  ka do ve  ere, od jeseni do prolje  a, u zidovima, me  u   etiri zida, uzidan, tekao je nelijep ženski život. Sje  am se: bilo je sunce, mnogo sunca oko nas kad su dje   je igre i crne poderane seoske košulje  prolazile avlijom i ispred prozora. U polumraku „zelene odaje“  amila je mati i krpila. Duvarevi tamni, u sjenci pili su krv iz ženskih obraza. Sje  am se: jurili smo po vršajevima za konjima, preko trave i kamenja, kroz dje   je razigrane  prostore, zaboravljaju  i oti  i pet puta dnevno u džamiju i –poslije o  eve batine bile svršetak radosti. Mati  je sumorno poslušna i prigušena kao i mi, suzila: „Svoj je otac, kad malo i udari... poljubi ga u ruku, pa klanjaj, sinko“, a na svaki udarac i jauk lice joj se trzalo i glavu okretala. Isprebijano, polomljeno djetinjstvo, nedoigrane igre, žena sakrivena u tami i o  evnemilosrdni  pogled. Stražarska sablja što nas je goropadno gonila kroz sokake... Rasli smo.-Da mi se nijesi maknuo ispred ku  e. Jes  uo. Nemoj da te ja špruljom pitam  e si bio! A sad –abdest pa namaz.Zid pred sitnim dje   jim željama.U  iteljeva šipka bila je duža od o  eve, a djeca su u školi zaplašeno  utala. Moj pla  ... Sje  am se majke. Blijedila je.Sakrivena iza žalosnog crnog vela, „vale“, uvijena u široko platno, „zar“, krila se od ljudi kad je u rijetke dane trebalo pro  i ulicom. Kroz naš„halavat“ prolazile su tetke, daidžinice, nane, babe, žene i žene, donosile na licu mrke vale, u zjenicama pokornost. Ispijale su kahve, razgovarale o košuljama i smjerno zaklanjale lice kada bi otac naišao.  u  ah se: jesu li imale oca. Jesu li ikad boseskakale po livadama. Tada smo smjeli, da ne smetamo po ku  i, izi  i na sokak. Igrali smo se pred ku  om i  ežnjivo zurili u daleke vrhove brda što se miluju sa oblacima.I rasli smo.Svake druge godine po jedno dijete došlo bi me  u nas. Majka bi tada obi  no ležala. Samo neznam zašto sam sve  e  e bivao mla  en, zašto maj  ine o  i postajahu dublje i zašto smo izjutra suh hljeb jeli...
Related Search
We Need Your Support
Thank you for visiting our website and your interest in our free products and services. We are nonprofit website to share and download documents. To the running of this website, we need your help to support us.

Thanks to everyone for your continued support.

No, Thanks