Rozdzial 1

17 pages
91 views
of 17
All materials on our website are shared by users. If you have any questions about copyright issues, please report us to resolve them. We are always happy to assist you.
Share
Description
Rozdzial 1
Tags
Transcript
  Rozdz. I: Polityka Regionalna w latach 2007-2013 1.1 Region i polityka regionalna  –    podstawowe pojęcia   Region: to wspólnota bazująca na więzi społecznej, ze zintegrowanym systemem gospodarczym. Region można postrzegać również jako, obszar podległy odziaływaniu ze strony UE, w zakresie prowadzonych przez nią polityk wspólnotowych. Region w aspekcie historycznym i kulturowym:  jest to jednolity obszar, wyróżniający się cechami nabytymi lub połączonymi z zamieszkiwaną go grupą ludzi. Równocześnie jednolitość tego terenu, musi być o tyle zauważalna, aby możliwe było wytoczenie granicy. Region w aspekcie etnograficznym:  jest obszarem zamieszkiwanym przez osoby, który cechuje się przynależnością etniczną bądź religijną, wzorami myślenia i zachowań, świadomością społeczną oraz wyrobami działalności artystycznej i technicznej. Region w aspekcie geograficznym: to konstru kcja przestrzenna, składająca się  jedynie z wyznaczonego terenu. W jej skład wchodzą zasoby naturalne i majątkowe oraz ludność. Region w aspekcie politycznym: oznacza szczebel władzy , miedzy władzą lokalną a władza centralną (krajową). Definicję tą można poszerzyć o pojęcie jednostki  politycznej i terytorialnej, wyposażoną w mianowane lub wybierane władze, zabezpieczone radą regionalną. Rada regionalna wybier  ana jest w bezpośrednich wyborach lub jest ustanawiana  przez jednostki terytorialnie niższe. W Polsce taką radą jest sejmik wojewódzki. 1   1    Regiony, Z. Brodecki (red.), Warszawa 2005: Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, s.17-19.      Z pojęciem regionu łącza się definicje regionalizmu i regionalizacji. Regionalizm oznacza ideę polityki społeczno -go spodarczej państwa oraz kierunek postępu  politycznego współczesnego państwa. 2   Kierunek ten opiera się na decentralizacji i dekoncentracji władzy państwowej, a w wyniku wzmocnienie samodzielności politycznej i gospodarczej określonych obszarów.   Natomiast regionalizacja określana jest jako, sposób dokonywania podziałów terytorialno- administracyjnych. Jednakże UE nie angażuje się w rozwiązania ustrojowe  państw członkowskich. Mimo iż postrzega region jako podmiot oddziaływania polityki regionalnej, nie def  iniuje obszaru uprawnień regionów w państwach członkowskich.   Polityka regionalna:  pojęcie to związane jest z dwoma różnymi typami działalności . Pierwszy to polityka regionalna państwa czyli ogólnokrajowa polityka rozwoju, zróżnicowana przestrzenie w związku z warunkami, występującymi w poszczególnych regionach państwa. Chodzi o to że polityka ta nie wspiera, wszystkich celi jednocześnie. Przyk  ładowo niektóre rejony ze względów ekologicznych są chronione przed  przemysłem lub zabudową. Natomiast w innych rejonach wspierana jest turystyka  bądź górnictwo. W zakresie tych celów należy stworzyć odpowiedną sieć narzędzi, dzięki którym cele te będą zrealizowane.   Drugim typem działalności jest pobudzenie długotrwałego rozwoju określonego regionu, przez wykorzystanie jego cech, predyspozycji struktur społeczno gospodarczych oraz zasobów naturalnych. Polityka ta zmierza do zwiększenia konkurencyjności gospodarczej danego regionu, poprzez uruchomienie jego potencjału   Rozwojowego. To polityka realizowana przez władze pochodzące z wyborów demokratycznych np. przez sejmik wojewódzki. Prowadzona jest w oparciu o środki własne.  Natomiast polityka regionalna UE to świadome działania realizowane przez określone organy i instytucje Wspólnot Europejskich np. Komisja Europejska, Komitet Regionów. Dąży ona do wyrównania dysproporcji w kategoriach życia i rozwoju, między  bogatymi i biednymi regionami państw członkowskich. Znaczące różnice w rozwoju społeczno - gospodarczym są poważną barierą dla procesów integracji politycznej, w tym  przede wszystkim gospodarczej. 3   2   K..Kokocińska ,  Polityka regionalna w Polsce i w Unii Europejskiej, Wydawnictwo naukowe UAM, Poznań 2010, s.14.   3    Polska pięć lat w Unii Europejskiej,   S.Konopacki (red.), Łódź 2009: Wydawnictwo Ibidem, s.143 -144.  1.2 Cele polityki regionalnej na lata 2007-2013 W okresie programowania na lata 2007- 2013 Komisja Europejska przyjęła trzy cele  polityki spójności są to: Konkurencyjność i Zatrudnienie w Regionach, Konwergencja oraz Europejska Współpraca Terytorialna. Ingerencja funduszy strukturalnych powinna obejmować na szczeblu regionalnym i krajowym, wspólnotowe priorytety sprzyjające zrównoważonemu rozwojowi przez wspieranie integracji społecznej, ochronę i podnoszenie wartości środowiska, ja również poprzez wspieranie wzrostu gospodarczego, konkurencyjności oraz zatru dnienia. Priorytety te zostaną zrealizowane w drodze wdrażania zróżnicowanych  programów finansowanych ze środków EFS, EFRR,FS oraz odrębnych instrumentów wsparcia, w zakresie trzech poniższych celów.   Cel Konkurencyjność i Zatrudnienie w Regionach :  cel ten dotyczy m.in. rozwoju społeczeństwa informacyjnego, liberalizacji handlu, restrukturyzacji i przemian ekonomiczno- społecznych, wzrostu imigracji, deficytu wysoko wykfalifikowanej siły roboczej oraz problemów dotyczących migracji społecznej.  Z tej racji cel ten opiera się na dualnym podejściu. Pomoc udzielana jest przez regionalne programy operacyjne finansowanych ze środków EFRR.   Polityka spójności skupiona jest na pomocy regionom, w ramach    przewidywania oraz pobudzania przemian ekonomicznych na terenach przemysłowych, wiejskich i miejskich przez umacnianie ich konkurencyjności, atrakcyjności, uwzględniając przy tym istniejące już zróżnicowania społeczne, gospodarcze i terytorialne.   Zadaniem polityki regionalnej jest także pomoc osobom fizycznym  w dostosowywaniu się do zmian ekonomicznych, przez wsparcie taktyk zmierzających do stworzenia pełnego zatrudnienia, podnoszeniu jakości i wydajności pracy oraz sprzyjaniu integracji społecznej.   Priorytetem tego celu jest osiągnięcie za pomocą ekstrapolacji zmian ekonomiczno- społecznych, a także tych które połączone są z otwarciem handlu, jak również przez ochronę środowiska naturalnego oraz promocję  przedsiębiorczości. 4   4  A. Jankowska ,  Fundusze Unii Europejskiej w okresie programowania 2007  –   2013 , Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, Warszawa 2005, s.13-20.   Zgodnie z inicjatywą  Komisji Europejskiej, regionalne programy operacyjne finansowane z EFRR powinny skupiać   się na działaniach realizowanych w trzech obszarach: innowacji i promowania gospodarki  bazującej na wiedzy, zwiększ enia dostępności i s tworzenia usług o  charakterze ogólnogospodarczym, ochrony środowiska i zapobiegania ryzyku.  Na cel Konkurencyjność i Zatrudnienie w Regionach prze kazano 17,22% środków unijnych, czyli 57,9 mld euro z ogólnej kwoty 336,1 mld euro. Z sumy przekazanej na ten cel, 83,44% zosta ło  przeznaczonych na pomoc wobec regionów objętych wsparciem w ramach tego celu, natomiast na wsparcie przejściowe prze kazano p ozostałe środki, tj. 16,56%. 5   Cel Konwergencja: zwrócony jest do krajów członkowskich i rejonów najmniej rozwiniętych . Cel ten jest najistotniejszym kierunkiem ingerencji na szczeblu wspólnotowym. Cel ten ma za zadanie przyspieszenie konwergencji państw członkowskich oraz regionów najsłabiej rozwiniętych    przez rozwinięcie innowacji i społeczeństwa informacyjnego, poprawę warunków zatrudnienia, a także ochronę środowiska naturalnego oraz podnoszenie skuteczności administracji. Konwergencją objęte są regiony UE, w których PKB na jednego mieszkańca jest niższe od 75% średniego PKB dla całej UE. Pomoc finansowana w zakresie tego celu ma sprzyjać powstawaniu warunków zwiększających wzrost gospodarczy oraz tworzeniu czynników prowadzących do realnej konwergencji. Działania krajowe realizowane poprzez wykorzystanie środków strukturalnych  powinny skupiać się na sprzyjaniu rozwojowi długookresowej konkurencyjności oraz  powstawaniu nowych miejsc pracy. Dodatkowo cel ten obejmuje regiony UE, które w wyniku tzw. Efekty statystycznego straciły status regionów słabiej rozwiniętych. Lista regionów, które spełniają określone kryteria i mogą korzystać z pomocy finansowanej w zakresie celu Konwergencja, przyjmowana jest w postaci orzeczenia Komisji Europejskiej. 6    Na cel Konwergencja przekazano 78,54% środków unijnych, co daje 240 mld euro z łącznej kwoty 336,1 mld euro. Z sumy zarezerwowanej dla tego celu 67,34% zostanie przekazane na finansowe wsparcie regionów najmniej rozwiniętych, 8,38% na wsparci e przejściowe, 23,86% na pomoc w zakresie FS oraz 0,42% na pomoc dla 5   Ibidem, s.18-19.   6   Ibidem, s.15-16.    regionów peryferyjnych. Dodatkowo, 3% wartości alokacji przeznaczone zostało na wsparcie regionów najmniej rozwiniętych oraz na wsparcie przejściowe tj. rezerwę wykonania i jakości . 7   Cel Europejska Współpraca Terytorialna : działania podejmowane w ramach tego celu dotyczą, wpierania współpracy regionów   w obszarze kwestii istotnych z punktu widzenia całej UE  na szczeblach transgranicznych, transnarodowych i międzyregionaln ych. Zgodnie z ofertą Komisji Europejskiej, interwencje przyjmowane w ramach tego celu  przyjmują kształt zintegr  owanych programów zarządzanych  przez jeden podmiot i dotyczących głównych  priorytetów UE określonych    podczas szczytów w Lizbonie i Goeteborgu. Współpraca transgeniczna obejmuje regiony ulokowane przy granicach wewnętrznych UE, wybranych regionów położonych przy granicach zewnętrznych oraz regionów umiejscowionych przy granicach mor  skich. Wzmacnianie współpracy transgenicznej sprzyja przyjmowaniu wspólnych inicjatyw lokalnych.   Priorytety celu Europejska Współpraca Terytorialna  to: podejmowanie wspólnych rozwiązań  poprzez sąsiadujące ze sobą regiony i tyczące się  wspólnych problemów, w ramach rozwoju stosunków ekonomicznych oraz współpracy małych i średnich  przedsiębiorstw.  Lista regionów kwalifikujących   się do objęcia pomocą przyjmowana jest    przez Komisję Europejską w postaci orzeczenia. Pomoc ta dotyczy całego terytorium Unii Europejskiej.  Na cel Europejska Współpraca Terytorialna prze kazano 3,94 % środków unijnych, a więc 13,2 mld euro z łącznej kwoty 336,1 mld euro. Z sumy zarezerwowanej dla tego celu 35,61%  przeznaczono na finansowe współpracy transg ranicznej, 12,12% na wkład EFRR do Europe  jskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa, 47,73% na finansowanie współpracy transgranicznej oraz 4,54% na finansowanie sieci współpracy i wymiany doświadczeń. 8   7   Ibidem, s.16. 8  Ibidem, s.19-20.  
Related Search
We Need Your Support
Thank you for visiting our website and your interest in our free products and services. We are nonprofit website to share and download documents. To the running of this website, we need your help to support us.

Thanks to everyone for your continued support.

No, Thanks